voordracht

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  24 april  2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


Materiaal-aangroei of 3D printen als hefboom naar technologische
diversificatie, lokale waarde-creatie en transitie.
 


voordracht door
Mario  Fleurinck

CEO Melotte & Founder InnoCrowd

Het woord 3D-printer ligt steeds vaker op onze lippen.  Maar wat houdt deze techniek nu precies in?  Wat zijn de mogelijke effecten ervan voor de maatschappij?  Heeft het apparaat het potentieel om de wereldeconomie op zijn kop te zetten?
De eerste 3D-printers stammen uit de jaren tachtig van vorige eeuw maar nieuwe technologieën hebben de printer accurater en goedkoper gemaakt waardoor de opmars niet meer te stuiten is. Dit zorgt mogelijk voor een échte omwenteling in ons bestaan, zoals eerder de drukpers en het internet dat deden. Staan we aan het begin van een derde industriële revolutie?
Met een 3D-printer kan  “uit het niets” laagje voor laagje “iets” gecreëerd worden, een voorwerp, met bijvoorbeeld vloeibaar gemaakte (bio)plastic, keramiek of metaal. Soms worden  lagen fijn poeder uit polyester of gips gebruikt die tijdens het printen met elkaar verbonden worden.  Zo worden voor de meest diverse toepassingen  de meest diverse materialen gebruikt:  titanium, plastics en kunststoffen, suiker en zelfs chocolade(!).

Tandprotheses, allerlei machineonderdelen, juwelen, kledij, modeaccessoires en kunstvoorwerpen. In de geneeskunde zal 3D-geprint bot kunnen ingeplant en via stamcellen weer laten aangroeien, maar ook schedelgedeelten of oren en neuzen voor brandwondenslachtoffers.  Voedsel zal kunnen geprint worden uit alternatieve ingrediënten (eiwitten uit algen, bietenloof, proteïnerijke insecten en wormen). Velen waren geschokt toen vorig jaar bleek dat ook een pistool, -dat werkte-, kon geprint.

De 3D-printer betekent een revolutie, veel meer dan een “broodbakmachine-effect”. De 3D-printers zijn echte fabricators, vandaar afgekort  ook “fabbers” genoemd.

Melotte in Zonhoven maakt, als eerste bedrijf ter wereld, voorwerpen door Direct Digital Manufacturing. Vanuit digitale plannen,  zonder tussenstappen, zonder gietvormen of mallen, zonder verspanende bewerkingen als boren, frezen of slijpen.

De DDM-technologie  wordt omschreven als “Layered  Manufacturing”  en bouwt laag per laag het voorwerp op uit een 3D-printer. Hiervoor dient niets op papier gezet of geprint. Alles gaat rechtstreeks vanuit digitale data en krijgt vorm door robots. Het gebruikte materiaal is een geconcentreerd poeder, het zgn. nanostof, waarin alle basisgrondstoffen verwerkt zitten. Het stof wordt bewerkt met een laser-plasmatechniek.

Mario Fleurinck (°1971) – CEO van Melotte én oprichter van InnoCrowd – is een serial entrepreneur die focust op duurzame ontwikkeling en productie. Hij ontwikkelde een business-model op basis van 3D-printtechnologie, waar producten lokaal worden geproduceerd en het transport van fysieke producten overbodig is.
Als manufacturing engineer bij Diamant Boart in Brussel zal hij in 1995, - tijdens een opdracht bij Boeing in Seattle (USA)-, verbaasd toekijken hoe researchers complexe turbine-onderdelen produceren door “materiaal-toename”. Hij ziet hoe “additive manufacturing”  het potentieel heeft om de maak- en productie-industrie fundamenteel te veranderen.  Na Boeing werkt hij voor Asco Industries, onderaannemer van Airbus en start in 1998 zijn eigen bedrijf op. In 2003 zal hij Melotte, -een klassieke gereedschapsbouwer in Zonhoven- en een beetje aan het einde van zijn industrieel concept,  omvormen van een analoog naar een digitaal bedrijf tot speerpunt van InnoCrowd. Een wereldprimeur: zo min mogelijk  grondstoffen en energie. Melotte is nu een referentiebedrijf  voor innovatieve technologieën.
Hij is Cleantech Ambassador 2010, genomineerde “Young entrepreneur of the Year”, hij ontving de ITM award “Best practice in Manufacturing” en de “Innovation award” van VOKA.
Mario Fleurinck is een charismatische CEO, met een duidelijke aanwezigheid in de media en een neus voor Zeitgeist : hij lanceerde een tijdje geleden, - lang voor Amazon er mee uitpakte-  het idee om pakjes af te leveren met drones. Een fraai staaltje van “out-of-the-box-thinking”    Voor Mario Fleurinck is het de evidentie zelf:  the sky is not the limit.  

Namens het bestuur.

Herman Nijs.

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  20  maart  2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


De actieve welvaartsstaat opnieuw bekeken

voordracht door
Frank Vandenbroucke
Hoogleraar faculteit Economie en Bedrijfswetenschappen  KULeuven

Hebben we redenen om de welvaartsstaat vandaag te verdedigen? Ja, want ze organiseert solidariteit tussen jongeren en ouderen, en ze organiseert solidariteit met wie getroffen is door tegenslag, zoals ziekte. Maar er zijn nog argumenten: een verstandig ingerichte welvaartsstaat kan sociale èn economische efficiëntie in de hand kan werken. Zonder de schokdemper van de welvaartsstaat zouden de economische gevolgen van de jongste crisis overigens veel ernstiger geweest zijn. Maar welvaartsstaten zijn niet overal even doelmatig in het opvangen van inkomensschokken en het verzekeren van de levensstandaard, en ze zijn niet overal even doelmatig in het voorkomen van armoede en bestaansonzekerheid. En zelfs waar ze doelmatig zijn, moet er voortdurend aan gesleuteld worden, of de welvaartsstaat wordt slachtoffer van zijn eigen succes.

Deze twee vragen - hoe hebben we tijdens het voorbije decennium gesleuteld aan onze Belgische welvaartsstaat, en wat leren we daaruit? – behandelt Frank Vandenbroucke in zijn lezing.

Frank Vandenbroucke was als minister onder meer verantwoordelijk voor Sociale Zaken, Pensioenen en Werkgelegenheid (in de federale regering) en voor Onderwijs, Vorming en Werk (in de Vlaamse Regering). Hij is op dit ogenblik hoogleraar aan de KULeuven, en werd door de UA aangesteld in de nieuwe Leerstoel Herman Deleeck. Hij bekleedt ook de den Uyl-leerstoel aan de Universiteit van Amsterdam.

Namens het bestuur

Lieve Van Ingelgom

donderdag 13 februari 2014 om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen (auditorium)

ALLE POËZIE DATEERT VAN VANDAAG

Voordracht door
Charles Ducal

Auteur

 'Alle poëzie dateert van vandaag' is een versregel van Sybren Polet, Nederlands dichter en prozaschrijver. Het is ook de titel van het gedichtendagessay 2010. Dat essay is een zoektocht door het land van de poëzie op vier verschillende manieren: verhaal, betoog, brieven en gedichten. Charles Ducal concentreert zich op het betoog. Enkele vragen die aan bod komen: wat is de essentie van poëzie, welke leeshouding vraagt poëzie, waarom haken vele lezers af zodra poëzie minder evident wordt, moet poëzie 'begrijpelijk' zijn, is poëzie in de eerste plaats een gevoelsuitstorting? Dit alles aan de hand van gedichten van diverse auteurs, die de vraagstelling concreet maken.

Charles DucalCharles Ducal, nom de plume van Frans Dumortier, Vlaams dichter en prozaschrijver (°1952) studeerde Germaanse filologie in Leuven. Hij was jarenlang werkzaam als leraar Nederlands.  Als dichter debuteerde hij met Het huwelijk (1987), in 1989 gevolgd door De hertog en ik. Die laatste bundel werd bekroond met de Prijs van De Vlaamse Gids en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. Charles Ducal schrijft poëzie in een klassieke vorm. Op 29 januari, gedichtendag, werd hij officieel aangesteld als dichter des vaderlands.
 

Namens het bestuur
Els Bouwen



donderdag 19 december 2013 om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen (auditorium)

PRIVACY, IK HEB NIETS TE VERBERGEN

Voordracht door
Bart Perneel

Gewoon hoogleraar dep. Elektrotechniek ESAT KULeuven

Informatietechnologie verandert razendsnel.  Computers dringen steeds dieper door in ons dagelijks leven en zullen in de komende jaren meer en meer geïmplanteerd worden. De rekenkracht van een Smartphone is veel groter dan die van een PC van de jaren 1990.  Snelle netwerkverbindingen laten toe om informatie ogenblikkelijk over de hele wereld te verspreiden.  Datacentra kunnen onvoorstelbare hoeveelheden informatie opslaan en verwerken.  Dit opent de deur voor een slimme IT-omgeving die zich op elk moment aanpast aan de gebruiker en aanbiedt wat hij of zij nodig heeft.  Deze technologie zal ook leiden tot wetenschappelijke doorbraken, onder meer in de geneeskunde. Anderzijds is er ook een keerzijde aan de medaille: al onze informatie wordt toegankelijk voor bedrijven, overheden en andere mensen. Informatie is economisch waardevol en creëert macht, die echter misbruikt kan worden.  De vaak gehoorde reacties hierop zijn dat “privacy dood is” en dat “enkel wie iets te verbergen heeft, bezorgd is over privacy”. Tijdens deze voordracht probeert de spreker deze argumenten te ontkrachten door de technologische ontwikkelingen in een breder maatschappelijk kader te plaatsen.

Van Reeth

Dr. Ir. Bart Preneel is gewoon hoogleraar aan het departement Elektrotechniek-ESAT van de KULeuven.  Hij is verantwoordelijk voor de onderzoeksgroep COSIC (Computer Security and Industrial Cryptography). Als gastprofessor was hij verbonden aan verschillende universiteiten en als research fellow aan de University of California at Berkeley.  Bart Preneel verricht onderzoek in het domein van de cryptologie en de toepassingen ervan voor de beveiliging van informatie- en communicatiesystemen. 
Bart Preneel is dirigent van de Interfak Bigband van de KU Leuven.

 

 
Namens het bestuur

Lieve Van Ingelgom

donderdag 21 november 2013 om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen (auditorium)

CONFRONTATIES met ACTUELE KUNST

Voordracht door
Inge Van Reeth

Kunsthistorica


Confrontaties met actuele kunst wordt een kennismaking in historisch  perspectief.
Hedendaagse kunst krijgt vaak etiketten als ‘vreemd’, ‘onbekend’ of ‘niet te begrijpen’ opgeplakt. Hoe vernieuwend of bevreemdend actuele kunstwerken er ook uit (kunnen) zien, toch zijn ze geworteld in de kunsthistorische traditie. Geen enkele kunstenaar vertrekt uit het niets.

We gaan op zoek naar verbindingen en parallellen tussen recente kunst (vanaf de jaren ’90) en ‘oudere’ kunst. Installatiekunstenaar Hans Op de Beeck in confrontatie met de Amerikaanse schilder Edward Hopper en de 19de - eeuwse romantiek. Marlene Dumas gaat  in dialoog met de geschiedenis van de portretschilderkunst, Berlinde de Bruyckere in gesprek met de traditie van de heiligenbeelden… Soms zijn de verwijzingen heel duidelijk en expliciet, soms eerder indirect. Het beloven in elk geval boeiende, soms onverwachte ontmoetingen te worden die mogelijk nieuwe perspectieven openen.

Van Reeth

Inge Van Reeth (°1971) studeerde geschiedenis, culturele studies en kunstwetenschappen aan de KU Leuven.Ze is docente kunst- en cultuurbemiddeling (Karel De Grote-Hogeschool, Antwerpen). Daarnaast werkt ze als freelance kunsthistorica voor musea en kunsteducatieve organisaties.
In haar publicaties en lezingen focust zij vooral op hedendaagse kunst, iconografie en literaire referenties in de actuele kunst
.

 

Namens het bestuur

Lieve Van Ingelgom

donderdag 24 oktober 2013 om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen (auditorium)

Ons briljante brein, de zoektocht naar het bewustzijn

Voordracht door
Steven Laureys

Director Coma Science Group Universiteit Luik

Wat is dat, bewustzijn? Hoe werken onze hersenen en gaan we ooit gedachten kunnen lezen? Hoe kunnen we weten of comapatiënten nog bewust zijn en hoe kunnen we met hen communiceren? Wat is de bijna-dood-ervaring? Wat is hersendood, wat kunnen we met hypnose, welke delen van de hersenen dienen waarvoor?

Wat maakt dat uit die miljarden neuronen in ons brein bewustzijn ontspruit? Deze vraag houdt filosofen al bezig sinds de oudheid. Nieuwe hersenscanners lichten nu een deel van de sluier op. De studie van coma, anesthesie, slaap, dementie en hypnose leert ons welke delen van de hersenen belangrijk zijn voor het menselijk bewustzijn. Deze kennis heeft directe medische en ethische gevolgen, in het bijzonder wat betreft de zorg voor patiënten in hersendood, coma, vegetatieve status, minimaal bewuste status en 'locked-in' syndroom of pseudocoma.

 

Steven Laureys heeft Geneeskunde en Neurologie gestudeerd aan de Vrije Universiteit Brussel. Sinds 1997 werkt hij in het universitair ziekenhuis van Luik waar hij zich specialiseerde in de studie van bewustzijn en de werking van de hersenen in en na coma, anesthesie, slaap en hypnose. Steven Laureys dirigeert de "Coma Science Group" die een wereldwijde reputatie geniet. Hij publiceerde meer dan 400 artikels, vijf wetenschappelijke boeken. Zijn laatste boek is een verhalenboek bestemd voor het grote publiek "Ons Briljante brein". Meer info: www.comascience.org

Namens het bestuur

Els Bouwen

donderdag 19 september 2013 om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen (auditorium)

Waarom is de klimaatsverandering niet overal op aarde gelijk?

Voordracht door
Professor Nicole Van Lipzig

Professor KULeuven

Het klimaat verandert van nature, maar ook door menselijk handelen. Het grootste deel van de opwarming sinds het midden van de twintigste eeuw wordt veroorzaakt door de verbranding van fossiele brandstoffen. De verhoogde broeikasgasconcentraties zullen het mondiale klimaat nog lang beïnvloeden. Maar de aarde reageert niet op elke plek op dezelfde manier: Sommige gebieden zullen bijvoorbeeld natter worden, terwijl andere regio’s verdrogen.

Inzicht in regionale klimaatverandering is belangrijk om de gevolgen in te schatten en - waar mogelijk - adequate adaptatiemaatregelen te kunnen uitwerken. In deze lezing wordt ingegaan op de ruimtelijke patronen van klimaatverandering en de mechanismen die hieraan ten grondslag liggen.

Deze lezing wordt verzorgd door professor Nicole Van Lipzig die als klimaatdeskundige verbonden is aan de afdeling Geografie van de KU Leuven. Haar onderzoek spitst zich voornamelijk toe op het effect van landgebruiksveranderingen op het klimaat, regionale klimaatscenario’s voor de toekomst en evaluatie en verbetering van klimaatmodellen. Daarnaast verzorgt ze onderwijs binnen de bachelor geografie en bio-ingenieurswetenschappen (weer- en klimaatkunde en klimatologie) en de masteropleiding geografie (remote sensing van de atmosfeer, atmosferisch modelleren en geografische onderzoeksmethodes 3: numerisch modeleren).

Namens het bestuur

Marc Declercq

donderdag 18 april 2013 om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen (auditorium)

Darwin voor dames. Over feminisme en evolutietheorie.

Voordracht door
Griet Vandermassen

Filosofe UGent

Het overheersende beeld van de menselijke psyche in het grootste deel van de 20ste eeuw was dat van een tabula rasa: een leeg blad waar opvoeding en cultuur om het even wat kunnen opschrijven. Door de explosieve groei in tal van wetenschappelijke disciplines tijdens de voorbije decennia, waaronder de genetica, de evolutionaire wetenschappen etc. weten we nu dat dit niet klopt. De mens wordt niet geboren als een onbeschreven blad, maar als een wezen met soortspecifieke neigingen, behoeften, emoties en capaciteiten, als gevolg van vele miljoenen jaren evolutie door natuurlijke selectie. Die menselijke natuur is bovendien gegendered: er bestaan voorspelbare psychoseksuele verschillen tussen mannen en vrouwen. Hoe die aangeboren neigingen zich precies ontwikkelen, hangt af van de omgeving. Natuur en cultuur zijn niet van elkaar te scheiden, maar werken voortdurend op elkaar in.

Die inzichten dringen echter maar moeizaam door binnen het feminisme. Daar heerst traditioneel een sterke weerstand tegen elke verwijzing naar de biologische wetenschappen ter verklaring van seksueel verschil. Hoe komt het dat een werkelijk interdisciplinaire benadering op zoveel wantrouwen botst in feministische kringen?

Griet Vandermassen studeerde Germaanse filologie en wijsbegeerte aan de Universiteit Gent. Onderwerp van haar doctoraatsonderzoek in de wijsbegeerte was een analyse van de gespannen verhouding tussen de feministische en de darwinistische theorievorming vanaf de laat-negentiende eeuw tot vandaag. Ze is auteur van Who’s Afraid of Charles Darwin? Debating Feminism and Evolutionary Theory ( 2005 ) vertaald en bewerkt als Darwin voor dames. Over feminisme en evolutietheorie .

Momenteel is ze als onbezoldigd medewerker verbonden aan de Universiteit Gent.

Namens het bestuur,

Lieve Vaningelgom

donderdag 21 maart 2013 om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen (auditorium)

Romantiek, een dubbelzinnige affaire

Voordracht door
Maarten Doorman

Hoogleraar kunstkritiek Universiteit Amsterdam
Cultuurfilosoof Universiteit Maastricht

De romantiek is niet alleen een kunststroming of een tijdperk, zij is ook een wereldbeeld dat de politiek, de moraal en de wetenschap betreft. Dat wereldbeeld is nog altijd niet voorbij. Volgens Maarten Doorman zitten we nog altijd gevangen in de romantische orde. Onze cultuur is bezeten van het verlangen naar echtheid. Het verleden fascineert ons en we zoeken naar roes en het exotische. Romantisch nationalisme bloeit weer als ooit tevoren. Maarten Doorman zet uiteen dat de kracht van de romantiek schuilt in haar dynamiek en haar tegenstellingen: het zelf en de ander, gevoel en verstand, wetenschap en kunst. Zo werpt Doorman een nieuw licht op de hedendaagse cultuur. En op onszelf.

Maarten Doorman is bijzonder hoogleraar Kunstkritiek aan de Universiteit van Amsterdam en doceert cultuurfilosofie aan de Universiteit Maastricht. Hij is verder essayist, dichter en medewerker van de Volkskrant. Van hem verschenen de afgelopen jaren De romantische orde (derde druk 2012), Paralipomena. Opstellen over kunst, filosofie en literatuur (2007), Denkers in de grond. Een homerun langs 40 graven (2010) en Rousseau en ik. Over de erfzonde van de authenticteit (vijfde druk 2012), alle bij uitgeverij Bert Bakker. Onlangs verscheen zijn nieuwe dichtbundel Je kunt bellen (Uitg. Prometheus).

Namens het bestuur

Els Bouwen

 Donderdag   21  februari  2013 om 20h00
Cultuurcentrum Mechelen  ( auditorium )

  Het Vlinderakkoord: vloek of  zegen ?
Akkoorden in een vergrendelde staat.
voordracht door
Hendrik  VUYE

Grondwetspecialist – professor FUNDP  Universiteit Namen.

Het politieke leven , de stembusgang en de regeringsvorming werden het voorbije jaar gedomineerd door de zesde staatshervorming. De eerste fase van deze staatshervorming werd intussen gestemd door het parlement en is ook al gepubliceerd in het Staatsblad.  Het gaat om het zogenaamde BHV-akkoord en de compensaties. Wat houdt dit BHV-akkoord nu precies in?  Verandert er iets op het terrein? Moeten we niet eerder spreken over een staatsmisvorming?
Is BHV echt wel gesplitst, of gaat het hier eerder om een schijnsplitsing, een placebo daar waar een krachtig geneesmiddel nodig is ?
Wat zijn de compensaties en hoe zwaar wegen ze voor elk van de deelstaten?  Wat houdt het begrip hoofdstedelijke gemeenschap van Brussel  precies in?
Is België nog langer het consensusmodel dat tot pacificatie leidt, als er om de tien jaar een hervorming nodig is, of moeten we niet veeleer de term conflictmodel gebruiken? Hoe fladdert het Vlinderakkoord tussen vloek en zegen?

Prof. Hendrik Vuye is gewoon hoogleraar Staatsrecht en Rechten van de Mens aan de FUND Universiteit Namen. Geboren in faciliteitengemeente Ronse (°1962), wonende in een taalgrensgemeente in Waals-Brabant is hij bijzonder goed geplaatst om het gebrek aan maatschappelijke cohesie tussen Vlamingen en Franstaligen te observeren.

Licentiaat in de Rechten (1986), in de Criminologie (1986) en in de Wijsbegeerte (1988). In eerste zittijd legde hij examens Rechten af, in tweede zittijd examens Criminologie of Wijsbegeerte. Doctor in de Rechten (KULeuven) in 1993. Vanaf 1993 tot heden: professor aan de universiteit Namen. Van 2007 tot 2009: opstartdecaan nieuwe rechtsfaculteit UHasselt. Van 1996 tot 2008: hoogleraar Buitenlandse rechtsstelsels aan de faculteit Rechten UAntwerpen.  Hij heeft meer dan 200 publicaties in de domeinen Staatsrecht, Rechten van de Mens en Goederenrecht op zijn naam. Hendrik Vuye schrijft columns in De Standaard, De Morgen en  De Tijd.

 Namens het bestuur

 Herman Nijs.

Pagina's