voordracht

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  26 maart 2015  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


Prikkelende ideeën van Machiavelli

voordracht door
Bart Raymaekers
Hoogleraar Hoger Instituut voor Wijsbegeerte KULeuven


Machiavelli wordt beschouwd als één van de meest controversiële politieke denkers. Iedereen kent wel de uitspraak die aan hem wordt toegeschreven: het doel heiligt de middelen en je tegenstander omschrijven als een machiavellist geldt niet meteen als een compliment.

Achter deze clichés schuilt een politieke denker van formaat. Machiavelli kende de politiek van binnenuit omdat hij vele jaren zijn stad Firenze heeft gediend vanuit de hoogste politieke functies. Hij kende ook de relativiteit van politieke actie. Nadat hij zich noodgedwongen moest terugtrekken besteedde hij zijn tijd aan enkele van de belangrijkste politieke teksten: Il Principe (1513) en de Discorsi over de geschiedenis van het oude Rome. Zijn teksten laten hem kennen als een scherpe waarnemer van de politiek uit zijn tijd, maar ook als een groot bewonderaar van de Romeinse republiek. Geschreven in een nuchtere en heldere stijl, hebben zijn teksten niets aan actualiteit ingeboet. Zijn realisme en zijn analyse hebben ervoor gezorgd dat hij tot op vandaag wordt beschouwd als één van de eerste moderne politieke denkers. In deze voordracht wordt een schets gegeven van Machiavelli's denken en wordt in discussie gegaan over de betekenis van zijn aanbevelingen.
Machiavelli: verplichte lectuur voor iedereen die geïnteresseerd is in politiek
.

 

Bart Raymaekers (°1959) is gewoon hoogleraar en sinds 2013 decaan aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte aan KULeuven. Hij doceert ethiek en rechtsfilosofie aan het HIW en aan de Rechtsfaculteit KULeuven. Zijn onderzoek spitst zich toe op de vraag naar de grondslagen van normativiteit en op de relatie tussen ethiek en recht. Hij publiceerde over Kant, Hegel en Machiavelli. Hij is auteur van o.m. Ethiek, recht en samenleving (2013), Ethiek. De basis (2012). Hij gaf gastcolleges aan Peking University (China) en Karoly Gaspar University (Budapest).

 

 

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  26 februari 2015  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


Zin en onzin van de gevaren van kernenergie

voordracht door
Nathal Severijns
Gewoon hoogleraar Wetenschappen KULeuven

 

Het debat rond kernenergie in ons land woedt al enige tijd en is onlosmakelijk verbonden met de politieke keuzes die dienen gemaakt om de elektriciteitsvoorziening te garanderen.
In deze voordracht zullen de principes van de huidige vorm van kernenergie (kernsplijting)  en van kernfusie kort worden toegelicht.
Daarna wordt uitgebreid ingegaan op de voor- en nadelen van kernenergie, alsook op de mogelijke gevaren en de veiligheidsvoorzieningen die daarvoor getroffen worden.
 Het kernafvalprobleem en een technologische oplossing hiervoor, waaraan in ons land gewerkt wordt, zullen eveneens aan bod komen.
De mogelijkheden van kernfusie als lange-termijn energiebron worden kort besproken, waarbij zowel ‘warme’ als ‘koude’  kernfusie aan bod komen.  De huidige problematiek van energievoorziening in ons land wordt eveneens onder de loep genomen.


Nathal Severijns doceert experimentele kern-  en deeltjesfysica.  Hij doet research in internationaal verband,  aan meerdere onderzoeksinstellingen  o.a. het CERN in Genève.
Nathal Severijns is verantwoordelijk voor de masteropleiding medische stralingsfysica aan de universiteit. Hij is  tevens het aansprekingspunt voor pers en communicatie in verband met ioniserende straling, radioactiviteit en kernenergie voor KULeuven.

 

 

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag 21 april 2016  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen ( auditorium )


Het verloren koninkrijk

Over een cruciale periode uit de geschiedenis van de Lage Landen

voordracht door
Els Witte
Emeritus-hoogleraar en ere-rector V.U.Brussel


 Na een korte Belgische revolutie kwam er in oktober 1830 een einde aan het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Een onvermijdelijke wending in de geschiedenis, zo lijkt het nu, maar dan wordt geen rekening gehouden met de felle oppositie van de orangisten. Die beweging van Oranjegezinden uit de elite van Vlaanderen, Brussel én Wallonië stelde alles in het werk om weer aansluiting te vinden bij het Nederlandse koninkrijk.

In deze voordracht gaat prof. Els Witte op ontdekkingstocht naar de wortels van het orangisme. Uit tot dan afgesloten en nauwelijks onderzochte archieven,  haalde zij veelzeggende correspondentie, vaak in geheimschrift opgesteld. Aan de hand van onontgonnen bronnen, ze kreeg zelfs toegang tot de familiebescheiden van de dynastie Oranje-Nassau, weet prof. Els Witte een rijkgeschakeerd en uniek beeld te schetsen van de orangistische organisaties, gedragscodes en strategieën. Ook laat zij een scheerlicht glijden over de druk beoefende Oranjecultus die nog lang niet is doodgebloed.

ElsWitteEls Witte is historica  RUGent. Vanaf 1974 doceert ze als hoogleraar  aan de V.U.Brussel  Hedendaagse politieke geschiedenis van België. Van 1994 tot 2000 was prof. Witte rector aan de V.U.B. en ze was daarmee de 2° vrouwelijke rector in België ooit. Sinds 1988 is ze lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.  Van 1988 tot 1994 was Els Witte ook voorzitter van de Raad van Bestuur van de B.R.T., de Belgische nederlandstalige omroep  ( thans V.R.T ) Ze was ook lid van de Coudenberggroep, een denktank die de federale staatsstructuur aanmoedigde. In 2009 wordt Els Witte opgenomen als lid in de Academia Europaea.
In 1998 kreeg ze van koning Albert II de vergunning van persoonlijke adeldom met barones als persoonlijke titel. Haar wapenspreuk :  Memoria constans.
Zij is ook de hoofdauteur van o.a.  “Politieke geschiedenis van België sinds 1830” (2007).  

De lijst met publicaties oogt indrukwekkend. Een selectie :

1.    Strijden om taal. De Belgische taalkwestie in historisch perspectief. (2010).  Met medeauteur Harry Van Velthoven.
2.    Voor vrede, democratie, wereldburgerschap en Europa. Belgische historici en de naoorlogse politiek-ideologische projecten  (2009).
3.    Geschiedenis van de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers: 1830-2002. (2003).
4.    De constructie van België: 1828-1847. (2006).
5.    De geschiedenis van België na 1945. (2006).
6.    Denken over migranten in Europa. (1993). Medeauteurs  Els Deslé en Ron Lesthaeghe.
7.    België en de Spaanse Burgeroorlog. (1987). Themanummer – met José Gotovitch.
8.    Bronnen voor de studie van de hedendaagse Belgische samenleving. (1990). Medeauteur Patricia Van den Eeckhout.
9.    Bronnen voor de studie van de hedendaagse Belgische samenleving. (1986). Medeauteur Patricia Van den Eeckhout.
10.  Bibliografische bijdrage tot de geschiedenis van de Belgische Vrijmetselarij, 1798-11855. (1973). Medeauteurs: Hugo Deschampheleire en Fernand V. Borné.
11.  De Belgische vrijdenkersorganisaties : 18854-1914. Ontstaan, ontwikkelingen rol. (1977).
12.  De Belgische revolutionairen van 1830 en de constructie van de natiestaat.
13.  Het Verloren Koninkrijk. Het harde verzet van de Belgische orangisten tegen de revolutie, 1828-1850. (2014).

Namens het  bestuur,                                                                                                                                                    
Herman J. Nijs

Beste leden, hierbij nodigen we u vriendelijk uit op ons jaarlijks concert met nieuwjaarreceptie :

Donderdag  15 januari 2015  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


En Suite
Fijnzinnige Franse barokmuziek

door
Sofie Vanden Eynde (theorbe) & Romina Lischka (viola da gamba)


Binnen de ensembles van de oude muziek neemt het jonge duo Romina Lischka en Sofie Vanden Eynde een bescheiden maar bijzondere plaats in door het rijke repertoire van de viola da gamba en de theorbe te ontginnen.

Dat het duo bij Marin Marais, Monsieur de Sainte-Colombe en Robert de Visée uitkomt, lijkt logisch. De composities van deze Franse grootmeesters staan midden in de Franse muzikale traditie van de 17de en 18de eeuw, en van de suites voor strijkers en tokkelinstrumenten uit die tijd in het bijzonder. Deze drie Franse virtuozen zijn voor die periode een duidelijk hoogtepunt.

Romina en Sofie vormen een duo sinds hun gezamenlijke studietijd in Basel. Deze jonge muzikanten verrassen in hun samenspel door fijnzinnige versieringen, een soepele ritmische toets en technische vakkundigheid.

Beide musici serveren een virtuoos programma dat balanceert tussen emotionele diepgang en smaakvolle frivoliteit, weemoed en een joie de vivre. Subtiele Franse barokmuziek als balsem voor de ziel.


De Oostenrijkse gambiste Romina Lischka maakte kennis met de viola da gamba toen ze dertien was. Aangetrokken tot de Oude Muziek nam ze gambalessen bij Jorge Daniel Valencia en volgde meestercursussen bij Wieland Kuijken en Jordi Savall.In 2011 heeft Romina haar eigen "Hathor Consort" opgericht. 

Sofie Vanden Eynde begon op de leeftijd van negen jaar gitaar te spelen. Haar sterke interesse in de muziek van de renaissance en de barok deed haar beslissen om definitief over te schakelen op de luit en de theorbe. In 2002 behaalde Sofie haar Meesterdiploma aan het conservatorium van Gent.Ze verwierf een internationale reputatie als specialiste voor historische tokkelsinstrumenten.

Er is geen speciale dress code voor deze avond, maar de dames mogen een bloem opsteken en de heren kunnen een strikje dragen.

Namens het bestuur

Els Bouwen

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  18 december 2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


Design
Van mooie meubels en gebruiksvoorwerpen naar sociaal activisme en design thinking

voordracht door
Chris Meplon
Designcriticus

De grote doorbraakmomenten in de geschiedenis van het 20ste-eeuwse design hadden te maken met cultureel bewustzijn en engagement gekoppeld aan ambitieus ondernemerschap. Design floreerde op plaatsen waar een sterke culturele visie gekoppeld werd aan solide productiemiddelen en vakmanschap. Italië en de Scandinavische landen golden lange tijd als voortrekkers.

Vanaf de jaren 1980-1990 begon design internationaal enorm te boomen. Designers werden halve popsterren, mediahelden en profeten, denken we aan Philippe Starck. Nooit eerder hingen zoveel verschillende mensen professioneel af van de designwereld en identificeerden zich met design.
Opmerkelijk: naarmate de productiemiddelen en het vakmanschap steeds meer uit Europa verdwenen, werd design steeds meer bejubeld, gepromoot en geïnstitutionaliseerd. Daarbij gaat de aandacht zelden nog naar meubeldesign, autodesign of grafisch design, maar des te meer naar de maatschappelijke voorbeeldrol van een nieuw soort designer. Bij disciplines zoals social design, service design, human centered design of design thinking wordt de designer gepresenteerd als een probleemoplossende generalist die over alle vaardigheden beschikt om in de toekomst te kijken en de wereld te verbeteren.



MeplonChris Meplon schreef als freelance journaliste, columniste en criticus talloze bijdragen over design voor binnen- en buitenlandse media zoals De Standaard Magazine, De Morgen, De Tijd, Ons Erfdeel, A+, Frame, Der Tagesspiegel, Pi. Ze was curator van tentoonstellingen zoals "Gelinkt. De collectie “netwerkt" in het Design Museum Gent (2013-2014) en van "Déjà-Vu " op Interieur Kortrijk in 2012.
Ze werkte mee als auteur aan monografieën over onder meer Maarten Van Severen, Vincent Van Duysen, Dirk Wynants,  Nedda El Asmar, Muller Van Severen en aan verschillende tentoonstellingscatalogi.



Namens het bestuur

Els Bouwen

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  20 november 2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


Biodiversiteit: het leven op aarde aan het infuus?

voordracht door
Professor Hans Van Dyck
Professor UCL

 Het leven op onze planeet doet zich voor in een indrukwekkende verscheidenheid. Variatie blijkt troef. Dat wordt helder weergegeven in het jonge, maar populaire woord ‘biodiversiteit’. Maar het leven op Aarde blijkt in slechte papieren te zitten. Het succes van onze eigen soort Homo sapiens vertaalt zich in verlies voor vele andere soorten. Andere soorten reizen met de mens mee en zorgen voor hinder wanneer ze voet aan wal krijgen buiten hun natuurlijk leefgebied. Wetenschappelijke analyses schetsen een somber beeld voor flora en fauna. Klimaatverandering zorgt voor extra druk op de spreekwoordelijke ketel. Vele soorten en levensgemeenschappen zijn al verdwenen, of op weg dat te doen.

Hoe erg is dat? Hoe afhankelijk zijn wij van al die biologische rijkdommen? Moeder Natuur is toch onuitputtelijk en vindt altijd weer nieuwe oplossingen, toch? De jongste jaren groeiden onze inzichten over de natuur als enorm dienstencentrum voor onze landbouw, industrie, wetenschap, en niet in het minst onze fysieke en mentale gezondheid. Natuur blijkt dan plots meer met economie te maken dan vaak wordt gedacht.

Tijdens deze voordracht wordt een balans opgemaakt van het leven zoals het echt is: biodiversiteit. We gaan in op de problemen en bieden perspectieven voor nieuwe omgangsvormen met het leven waarvan we zelf deel uit maken



Hans Van Dyck (°1970) is gewoon hoogleraar gedragsbiologie aan de Universiteit van Louvain-la-Neuve (UCL). Hij leidt daar de onderzoeksgroep gedragsecologie en natuurbehoud en tracht vooral te begrijpen waarom sommige soorten succesvol zijn in een landschap op mensenmaat, terwijl vele andere soorten uitgerekend in nesten zitten. Hij doceert o.a. gedragsecologie, landschapsecologie, entomologie (leer van de insecten) en natuurbeheer en is momenteel ook hoofd van de opleiding biologie aan deze universiteit. Hij is vaak spreker op wetenschappelijke bijeenkomsten in binnen- en buitenland, maar treedt ook regelmatig op voor het brede publiek en in de media.


Namens het bestuur

Marc Declercq

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  23 oktober 2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


William Shakespeare, mythes en feiten

voordracht door
Frank Albers
Departement Toegepaste Taalkunde UA

 

Over William Shakespeare (1564-1616) wordt al eeuwen onzin verteld. Zo zou hij volgens sommigen niet de echte auteur zijn van de aan hem toegeschreven toneelstukken. Volgens anderen zou hij zelfs helemaal nooit hebben bestaan. Maar Shakespeare heeft wel degelijk bestaan, en hij is wel degelijk de auteur van onvergetelijke meesterwerken als Romeo en Julia en Hamlet.

Waar komen al die quatschverhalen dan vandaan? Hoe en wanneer zijn ze ontstaan, en wat vertellen ze ons over de échte Shakespeare?

In deze lezing verneemt u alles wat u misschien wel nooit wilde weten over Shakespeare in al zijn gedaanten: zoon, echtgenoot, vader, zakenman, fraudeur, woekeraar, culturele outsider, plagiator – en schrijver


Frank Albers (1960) studeerde filosofie in Gent en literatuurwetenschappen in Oxford. In 1982 verscheen zijn roman Angst van een sneeuwman, waarvoor hij een jaar later de Yangprijs ontving.
Hij promoveerde aan Harvard, en was van 2001 tot 2005 chef van de boekenbijlage van De Standaard. Hij vertaalt Shakespeare (o.a. Hamlet, King Lear en recentelijk De Storm) voor Het Nationale Toneel in Den Haag en publiceerde in 2007 Beatland, een literair reisessay in het spoor van Jack Kerouacs On the road.


Namens het bestuur

Els Bouwen

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  25 september 2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


Wereldwijde toename van resistentie tegen antibiotica

voordracht door
Herman Goossens
Gewoon hoogleraar Medische Microbiologie UA


Bacteriën worden steeds meer resistent tegen antibiotica waardoor het risico toeneemt dat we niet alleen ziekenhuisinfecties, maar ook banale infecties niet langer de kop zullen kunnen  indrukken.
De bacterie die klassiek ziekenhuisinfecties veroorzaakt, is MRSA een variant van de stafylokok die voor de meeste antibiotica ongevoelig is geworden. Gezonde personen kunnen ongemerkt ‘drager’ zijn van deze bacterie, maar verzwakte en zieke mensen kunnen er infecties door ontwikkelen.

De talrijke campagnes voor handhygiëne van de afgelopen jaren in de Belgische ziekenhuizen hebben hun vruchten afgeworpen, waardoor ziekenhuisinfecties door MRSA  dalen in België en ook in heel wat andere Europese landen waar dergelijke campagnes plaatsvonden.
Maar er is minder goed nieuws: andere bacteriën maken hun opmars zoals gramnegatieve bacteriën, die bij ons allen in de darm voorkomen en dus ook infecties buiten het ziekenhuis veroorzaken. De strijd tegen deze bacteriën zal veel grotere inspanningen vragen dan tegen de MRSA- bacterie.


GoossensHerman Goossens (°1957) specialiseerde zich in de klinische microbiologie aan de VUB en studeerde vervolgens in Genève, Utrecht en Tokyo. In 1994 richtte hij een onderzoeks-labo voor Medische Microbiologie op aan de UA. Hij was de stichter van het Belgisch Comité voor Antibioticabeleid en auteur van de Aanbevelingen voor de Europese Raad voor het Antibioticabeleid in de Europese Unie, die werden goedgekeurd tijdens het Belgisch voorzitterschap in 2001. Hij was de initiatiefnemer van de jaarlijkse Europese antibiotica-dag, sedert 2008, waaraan inmiddels de VS, Canada, Australië en China deelnemen.

 

Namens het bestuur

Lieve Van Ingelgom

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  24 april  2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


Materiaal-aangroei of 3D printen als hefboom naar technologische
diversificatie, lokale waarde-creatie en transitie.
 


voordracht door
Mario  Fleurinck

CEO Melotte & Founder InnoCrowd

Het woord 3D-printer ligt steeds vaker op onze lippen.  Maar wat houdt deze techniek nu precies in?  Wat zijn de mogelijke effecten ervan voor de maatschappij?  Heeft het apparaat het potentieel om de wereldeconomie op zijn kop te zetten?
De eerste 3D-printers stammen uit de jaren tachtig van vorige eeuw maar nieuwe technologieën hebben de printer accurater en goedkoper gemaakt waardoor de opmars niet meer te stuiten is. Dit zorgt mogelijk voor een échte omwenteling in ons bestaan, zoals eerder de drukpers en het internet dat deden. Staan we aan het begin van een derde industriële revolutie?
Met een 3D-printer kan  “uit het niets” laagje voor laagje “iets” gecreëerd worden, een voorwerp, met bijvoorbeeld vloeibaar gemaakte (bio)plastic, keramiek of metaal. Soms worden  lagen fijn poeder uit polyester of gips gebruikt die tijdens het printen met elkaar verbonden worden.  Zo worden voor de meest diverse toepassingen  de meest diverse materialen gebruikt:  titanium, plastics en kunststoffen, suiker en zelfs chocolade(!).

Tandprotheses, allerlei machineonderdelen, juwelen, kledij, modeaccessoires en kunstvoorwerpen. In de geneeskunde zal 3D-geprint bot kunnen ingeplant en via stamcellen weer laten aangroeien, maar ook schedelgedeelten of oren en neuzen voor brandwondenslachtoffers.  Voedsel zal kunnen geprint worden uit alternatieve ingrediënten (eiwitten uit algen, bietenloof, proteïnerijke insecten en wormen). Velen waren geschokt toen vorig jaar bleek dat ook een pistool, -dat werkte-, kon geprint.

De 3D-printer betekent een revolutie, veel meer dan een “broodbakmachine-effect”. De 3D-printers zijn echte fabricators, vandaar afgekort  ook “fabbers” genoemd.

Melotte in Zonhoven maakt, als eerste bedrijf ter wereld, voorwerpen door Direct Digital Manufacturing. Vanuit digitale plannen,  zonder tussenstappen, zonder gietvormen of mallen, zonder verspanende bewerkingen als boren, frezen of slijpen.

De DDM-technologie  wordt omschreven als “Layered  Manufacturing”  en bouwt laag per laag het voorwerp op uit een 3D-printer. Hiervoor dient niets op papier gezet of geprint. Alles gaat rechtstreeks vanuit digitale data en krijgt vorm door robots. Het gebruikte materiaal is een geconcentreerd poeder, het zgn. nanostof, waarin alle basisgrondstoffen verwerkt zitten. Het stof wordt bewerkt met een laser-plasmatechniek.

Mario Fleurinck (°1971) – CEO van Melotte én oprichter van InnoCrowd – is een serial entrepreneur die focust op duurzame ontwikkeling en productie. Hij ontwikkelde een business-model op basis van 3D-printtechnologie, waar producten lokaal worden geproduceerd en het transport van fysieke producten overbodig is.
Als manufacturing engineer bij Diamant Boart in Brussel zal hij in 1995, - tijdens een opdracht bij Boeing in Seattle (USA)-, verbaasd toekijken hoe researchers complexe turbine-onderdelen produceren door “materiaal-toename”. Hij ziet hoe “additive manufacturing”  het potentieel heeft om de maak- en productie-industrie fundamenteel te veranderen.  Na Boeing werkt hij voor Asco Industries, onderaannemer van Airbus en start in 1998 zijn eigen bedrijf op. In 2003 zal hij Melotte, -een klassieke gereedschapsbouwer in Zonhoven- en een beetje aan het einde van zijn industrieel concept,  omvormen van een analoog naar een digitaal bedrijf tot speerpunt van InnoCrowd. Een wereldprimeur: zo min mogelijk  grondstoffen en energie. Melotte is nu een referentiebedrijf  voor innovatieve technologieën.
Hij is Cleantech Ambassador 2010, genomineerde “Young entrepreneur of the Year”, hij ontving de ITM award “Best practice in Manufacturing” en de “Innovation award” van VOKA.
Mario Fleurinck is een charismatische CEO, met een duidelijke aanwezigheid in de media en een neus voor Zeitgeist : hij lanceerde een tijdje geleden, - lang voor Amazon er mee uitpakte-  het idee om pakjes af te leveren met drones. Een fraai staaltje van “out-of-the-box-thinking”    Voor Mario Fleurinck is het de evidentie zelf:  the sky is not the limit.  

Namens het bestuur.

Herman Nijs.

Hierbij nodigen we u vriendelijk uit op onze volgende activiteit :

Donderdag  20  maart  2014  om 20 u
Cultuurcentrum Mechelen    ( auditorium )


De actieve welvaartsstaat opnieuw bekeken

voordracht door
Frank Vandenbroucke
Hoogleraar faculteit Economie en Bedrijfswetenschappen  KULeuven

Hebben we redenen om de welvaartsstaat vandaag te verdedigen? Ja, want ze organiseert solidariteit tussen jongeren en ouderen, en ze organiseert solidariteit met wie getroffen is door tegenslag, zoals ziekte. Maar er zijn nog argumenten: een verstandig ingerichte welvaartsstaat kan sociale èn economische efficiëntie in de hand kan werken. Zonder de schokdemper van de welvaartsstaat zouden de economische gevolgen van de jongste crisis overigens veel ernstiger geweest zijn. Maar welvaartsstaten zijn niet overal even doelmatig in het opvangen van inkomensschokken en het verzekeren van de levensstandaard, en ze zijn niet overal even doelmatig in het voorkomen van armoede en bestaansonzekerheid. En zelfs waar ze doelmatig zijn, moet er voortdurend aan gesleuteld worden, of de welvaartsstaat wordt slachtoffer van zijn eigen succes.

Deze twee vragen - hoe hebben we tijdens het voorbije decennium gesleuteld aan onze Belgische welvaartsstaat, en wat leren we daaruit? – behandelt Frank Vandenbroucke in zijn lezing.

Frank Vandenbroucke was als minister onder meer verantwoordelijk voor Sociale Zaken, Pensioenen en Werkgelegenheid (in de federale regering) en voor Onderwijs, Vorming en Werk (in de Vlaamse Regering). Hij is op dit ogenblik hoogleraar aan de KULeuven, en werd door de UA aangesteld in de nieuwe Leerstoel Herman Deleeck. Hij bekleedt ook de den Uyl-leerstoel aan de Universiteit van Amsterdam.

Namens het bestuur

Lieve Van Ingelgom

Pagina's